Yalçın Gülas – Mayen

Öncelikle gerçekleştirdiğimiz katılımcı eğitim/sohbet için tekrar teşekkür ederim. Dün akşam yürüyüş yaparken aklıma çevremde sebep olduğum en büyük paradigma değişimlerinden biri geldi paylaşmak istedim…

Yıllar önce Kaçkar dağlarında 8-10 kişilik bir gruba rehberlik yaparken program aksadı ve geceye kaldık. Bir orman içerisindeki patikada son 2 saati karanlıkta yürüyecektik ve hava daha kararmadan kısa bir süre önce bir domuz sürüsü hemen akabinde bir ayıyla karşılaşmıştık. Grup oldukça gergindi ve hava kararırken ekipten birisi benim karanlık korkum var dedi. 3 tane el fenerimiz gideceğimiz karanlık bir patikada 2 saatlik yolumuz ve karanlık korkusu olan bir arkadaşımız vardı. Fenerlerin birisini en önde , birisi ortada birisi de en arkadaki arkadaşa verdim fakat karanlık korkusu olan arkadaş o karanlık ormanda çok büyük bir problemdi. Ona dedim ki bu ormanda bulunan hayvanlar şu andaki yürüyüşümüzle birlikte uzun ve ışıklar saçan bir yılanın ormanın karanlığında ilerlediğini düşünüyorlar. Bir de onların durumunu düşün dedim. 2 saatin sonunda hedefe vardığımızda yanıma geldi ve Yalçın ben bugün karanlık korkumu yendim dedi 🙂